www.yuliyaglebova.com Map  

 

 

  ВКонтакте

  Facebook

  YouTube

  Instagram

  Twitter

  planeta.ru

 

Супакой

 
Пачуць,
Як звініць тая даль,
Дзе туманаў вуаль
Накрывае яе.
 
Адчуць,
Як слязамі дажджоў
Кроплі падаюць зноў
На далоні мае.
 
Паветра стыне над ракой.
А вусны шэпчуць: супакой,
Супакой, супакой.
 
Прыпеў:
Мяне турботную.
Ізноў з журботаю
Я прыйшла да цябе, каб паслухаць тваёй цішыні.
Ў адказ дай сілы мне,
Мая адзіная!
Каб магла я ісці, чысцінёю сваёй напаі!
 
Прабач…,
Не крануць ўдалі
Лепшых раніц тваіх
І тваіх вечароў.
 
Убач ―
Захад сонца крывіць!
Гэта значыць баліць
Дзесьці сэрца маё.
 
І думкі поўняцца сумой.
А вусны шэпчуць: супакой,
Супакой, супакой
 
Прыпеў:
Мяне турботную.
Ізноў з журботаю
Я прыйшла да цябе, каб паслухаць тваёй цішыні.
Ў адказ дай сілы мне,
Мая  адзіная!
Каб магла я ісці, чысцінёю сваёй напаі.
 
Брыдж:
Ў неба б узвіцца,
Каб забыцца…
 
Прыпеў.
Мяне турботную.
Ізноў з журботаю
Я прыйшла да цябе, каб паслухаць тваёй цішыні.
Ў адказ дай сілы мне,
Зямля  адзіная!
Каб магла я ісці, чысцінёю сваёй напаі.
Напаі!
 
gp|Easy CMS    © Glebova Yuliya